Image default
بررسی بلاکچین تجارت دانستنی ها سرمایه گذاری منتخب سر دبیر

دنیای اقتصادی ارزهای دیجیتال چه ویژگی هایی دارد

قبل از آنکه به بحث اقتصاد ارزهای دیجیتال ، ارز رمز نگاری شده یا همان اقتصاد کریپتو کارنسی بپردازیم باید تعریفی از اقتصاد و اهمیت آن ارائه دهیم. اقتصاد خود یک علم محسوب می شود، هر چند شاخه ای از علوم اجتماعی است. اما به تحلیل تولید، توزیع و مصرف کالاها و خدمات می پردازد. نحوه رفتار و تعامل عوامل اقتصادی کانون توجه علم اقتصاد به حساب می آید. همچنین این علم به نحوه عملکرد اقتصادهای مختلف می پردازد. در واقع اقتصاد یا ترا زمان به یک نظام اقتصادی در یک یا چند منطقه جغرافیایی، سیاسی که خاص نیز هستند اطلاق می شود. این اقتصاد در بر گیرنده تولید، توزیع یا تجارت و مصرف کالاها و خدمان در آن منطقه و حتی کشور است.

در واقع یک اقتصاد شامل کل ارزش معاملاتی می باشد. که افراد فعال اقتصادی مانند گروه ها، سازمان ها و حتی ملت ها و افراد جامعه انجام می دهند. بنابراین می توان اینگونه نتیجه گرفت که اقتصاد برآیند کلیه فرآیندهایی است، که فرهنگ، آکوزش، تکنولوژی، تاریخ، ساختار اجتماعی و تامین اجتماعی، و حتی ساختار سیاسی، سیستم های قانونی و جغرافیایی و مواهب طبیعی را در بر می گیرد. همه این چنین عواملی می تواند زمینه، محتوا و شرایطی را تعیین کند، که یک اقتصاد در آن عمل می کند. در این میان رمز ارز یا کریپتو کارنسی که تا حدودی معادلات اقتصادی را عوض کرده است، خود دارای یک فضای اقتصادی مهم و اثر گذار در جوامع است.

اداره کردن رمز ارزها به صورت غیر متمرکز

رمز ارز یا کریپتو کارنسی cryptocurrency که از فناوری رمز ارز در طراحی آن استفاده شده و معمولا به طور غیر متمرکز اداره می شود. رمز ارزها معمولا به صورت غیر متمرکز کنترل می شوند و از این رو در مقابل نظام های بانکداری متمرکز قرار می گیرند. غیر متمرکز سازی در رمز ارزها از طریق فناوری زنجیره بلوکی امکان پذیر شده که خود نوعی دفتر کل توزیع شده به حساب می آید. رمز ارزهای در دهه ۱۹۸۰ میلادی پا به عرصه حیات گذاشتند و اولین آنها به نام بیت کوین ارائه شد. بیت کوین که در سال ۲۰۰۹ توسط شخصی ناشناس عرضه و تولید شد، سرآغاز به وجود آمدن ارزهای دیجیتالی دیگر شد. این ارزهای دیجیتالی جدید گاهی به نام سکه های جایگزین بیت کوین نامیده می شد.

به وجود آمدن بیت کوین منجر شد اصطلاحاتی مانند اقتصاد دیجیتالی یا Digital economy شکل گیرد. اقتصاد دیجیتالی اقتصادی مبتنی بر تکنولوژی های محاسبات دیجیتال می باشد و همچنین از این مفهوم نیز برای انجام دادن فعالیت های اقتصادی از طریق بازارهای مبتنی بر اینترنت و شبکه گسترده جهانی استفاده می شود. و حتی اقتصاد دیجیتالی گاهی به نام اینترنت اقتصاد و یا اقتصاد جدید و حتی اقتصاد وب یاد می شود. البته نمی توان این اقتصاد جدید را از اقتصاد سنتی جدا کرد. در واقع اقتصاد دیجیتال با اقتصاد سنتی در هم آمیخته شده است و مشخص نمودن مرزهای آن کمی مشکل است. اما اگر به زبان ساده تر بخواهیم درباره اقتصاد کریپتو یا رمز ارز سخن بگوییم. این اقتصاد با ترکیب نمودن رمز ارزهای با اقتصاد راهی را برای هماهنگی بیشتر کاربران شبکه رمز ارز فراهم می نماید.

رمز ارزها حوزه ای از علوم کامپیوتر هستند

پس می توان ادعا کرد اقتصاد رمز ارز شامل حوزه ای از علوم کامپیوتر می باشد که سعی دارد مشکلات مربوط به هماهنگی شرکت کنندگان را در سیستم دیجیتال و به روش رمز نگاری همراه با مشوق های درآمدی و اقتصادی برطرف نموده که با در نظر گرفتن این نوع از اقتصاد در ساخت شبکه های غیر متمرکز ضروری به نظر می رسد. می توان گفت مکانیسم اقتصاد رمز ارز می تواند راهی باشد برای منطبق نمودن مشوق های شرکت کنندگان بدون اینکه نیازی به اشخاص ثالث وجود داشته باشد. این اقتصاد نه تنها زیر مجموعه ای از اقتصاد سنتی نمی باشد، بلکه ترکیبی از طراحی مکانیسم، نظریهبازی، ریاضی و اقتصاد که هدف اصلی آن درک تأمین بودجه، طراحی، توسعه و تسهیل عملیات های مربوط به شبکه های غیر متمرکز می باشد.

درباره خالق بیت کوین این شخصیتی که امروز شناختش مانند یک افسانه به نظر می رسد، فرضیات زیادی مطرح شده است. کسی فکرش را نمی کرد بیت کوین و خالق ناشناسش اینقدر معروف شوند و خود بیت کوین نیز به عنوان یک واحد پولی ارزشمند با رشد سریع مطرح شود. شاید ساتوشی ناکاموتو  خودش نیز واقعا این موضوع را نمی دانست. قطعا روزی که ساتوشی ایده بیت کوین را در سر می پرورانید، حتی نمی توانست تصور کند که بیت کوین تا چه حد پر سر و صدا و ارزشمند خواهد شد. تا جایی که یکی از عوامل گسترش فناوری شود و بتواند یک انقلاب را در دنیای مالی مردم ایجاد کند. او تصور نمی کرد با تحقق ایده اش همگان را به آینده اقتصادیشان امیدوارتر و ثروتمند تر نماید. امروز ده سال از آن زمان می گذرد و بیت کوین در این مدت امتحان خود را پس داده و نشان داده که ظرفیت رشد بالاتری را نیز دارد.

بیت کوین امرزه دیگر به عنوان یک ارز دیجیتالی و یک رمز ارز در نظام پرداخت های جهانی و به عنوان یک پول غیر متمرکز و البته بدون پشتوانه شناخته شده است. رمز ارز بیت کوین دریچه ای به جهانی جدید بود، که کاربران می توانستند، از طریق آن و بدون هیچ واسطه و مانعی بین مرزها و با حفظ هویتشان دارایی های خود را مبادله کنند. اما پیش از پیدایش آن همه فکر می کردند ایجاد یک شبکه ای که همتا به همتا باشد. و در این شبکه آسیب پذیری در برابر حملات و اشتباهات وجود داشته باشد، غیر ممکن به نظر می رسد. و به نظر می رسید این مشکل قابل حل نمی باشد، و هرگز در شبکه های توزیع دستیابی به توافق نامه های مختلف مهم و اساسی باشد. از آنجایی که طرف مقابل برای ایجاد توافق نامه ممکن است قابل اعتماد نباشد، بنابراین اینگونه توافق نامه ها شکل نخواهد گرفت. و این شبکه آنطور که باید رشد نکرده و نمی تواند عمل کند.

ساتوشی ناکاموتو یا همان خالق افسانه ای بیت کوین مشوق های مورد نیاز را برای ایجاد یک شبکه همتا به همتا توسط بیت کوین ایجاد کرد. با حل شدن این مشکل تا به امروز شبکه های غیر متمرکز از سیستم رمز نگاری و بستر بلاک چین بهره می برند، تا روزی که در خصوص وضعیت شبکه و تاریخ آن اجماع لازم حاصل شود. علاوه بر مشوق بیت کوین شبکه های دیگری به وجود آمد که آنها نیز مشوق های خود را ایجاد نمودند. این مشوق ها به کاربران انگیزه لازم را می دهد تا به شکل معینی رفتار نمایند. همکاری این شبکه ها با یکدیگر یک سیستم جدید را به وجود خواهد آورد. این سیستم علاوه بر اینکه رمز نگاری شده و غیر متمرکز است دارای خاصیت ایمنی و مقاومت نیز می باشد. در کل هدف شکل گیری رمز ارز بیت کوین ایجاد یک شبکه انتقال ارزش است. این شبکه باید بتواند این انتقالان را هم ارسال کرده و هم بدون کوچکترین اشتباهی تایید نماید. یکی دیگر از ویژگی های این شبکه غیر قابل سانسور کردن است. بنابراین می تواند تحولی جدید در مبحث ارسال اطلاعات نیز باشد.

همانگونه که اسم ارزهای دیجیتال نشان می دهد، در واقع آنها به هر ارزشی که در بستر دیجیتال ایجاد می شود، اشاره دارند. مفهوم ارزهای دیجیتال در برابر اوراق بانکی و یا سکه های طلا مطرح شده است. یکی از دلایلی که امروزه همه با روی باز فناوری بلاک چین را می پذیرند، این است که این فناوری به عنوان یک فناوری ماندگار شناخته شده است. همگان پذیرفته اند که نمی توان این تکنولوژی را به کناری نهاد پس بهتر آن است که ضمن پذیرش آن، پیوند خود را با آن بگسترانند و بهره لازم را از بلاک چین ببرند. در این راستا برخی صنایع مانند پلتفرم های مربوط به انتشار محتوای ویدیویی جدید به دنبال تحقیقاتی در خصوص فناوری بلاک چین هستند.

غیر قابل سانسور شدن اطلاعات از طریق فرآیند استخراج قابل دستیابی است. زیرا در آن ماینرها پس از اینکه توانستند در یک استخر یک تراکنش را به ثبت برسانند و این تراکنش تایید شد. می توانند پاداششان که بیت کوین است را دریافت نمایند. این پاداش ماینرها را به ادامه روند صادقانه اشان تشویق کرده و شبکه را قابل اطمینان تر می کند. ازآنجایی که ماینینگ شامل حل یک مسأله ریاضی دشوار می باشد که این مسأله نیز بر اساس الگوریتم هش که رمز نگاری اس  و برای اتصال هر بلاک به بلاک بعدی مورد استفاده قرار می گیرد. و در نهایت یک سابقه از اتفاقات زمانی که تراکنش ها صورت گرفته و تایید شده است، به نام بلاک چین ایجاد می کنند. هش ها نیز کاربردهایی در حل معماها در بین ماینرهای رقیب دارد.

الزامات شبکه بیت کوین، عامل به وجود آمدن قوانین استخراج

وقتی قوانین مربوط به استخراج ارزهای دیجیتال و نحوه برداشت و خرج کردن آنها به وجود می آمد، مطابق با الزامات امنیتی شبکه بیت کوین طراحی شد. این طراحی کمک کرد تا هکرها نتوانند کنترل این شبکه را به دست بگیرند. مثلا وقتی کاربری می خواهد بیت کوین خود را خرج نماید، تنها و تنها با یک امضای دیجیتالی معتبر که شامل یک کلید خصوصی می باشد، قابل استفاده است. در غیر اینصورت کاربر نخواهد توانست بیت کوین خود را خرج کند. در واقع این الگویی که شبکه بیت کوین برای امنیت خود از آن بهره می برد بر اساس قانون اکثریت شکل گرفته است. اما در این میان اگر هکرها تلاش کنند که بتوانند با استفاده از قدرت محاسبات شبکه به شبکه حمله کنند که البته برای آن نیز حمله ۵۱ را نامگذاری کرده اند، خواهند توانست بلاک چین را به دست بگیرند. اما آنها نیاز به توان هش بسیار پر حجم و برق زیاد و سخت افزارهایی قوی دارند. که احتمالا امکانش برایشان فراهم نخواهد بود.

بیت کوین توانست در طول ده سال موفقیت های بزرگی را به دست بیاورد و شاید یکی از دلایل این امر مربوط به اقتصاد رمز ارزها باشد. همین مشوق های مالی یعنی پرداخت بیت کوین به استخراج کنندگان آن و همین کاربران شرکت کننده در شبکه بیت کوین اثرات مثبتی بر روی این رمز ارز گذاشت. زیرا این خود یک ضمانت برای امنیت شبکه بیت کوین است، که توانسته اثر بخشی زیادی داشته باشد. اگر این سختی شبکه قابل سنجش نبود. امکان پرداخت مطمئن و منصفانه برای کسانی که در شبکه به ثبت تراکنش ها می پردازند، وجود نداشت. همچنین بدون وجود این ماینرها اطمینان لازم به اعتبار تاریخ تراکنش های ثبت شده در دفتر کل بلاک چین نیز وجود نداشت. تنها راه این امر تایید و ثبت توسط فرد ثالث و معتمد بود. این همزیستی بین ماینرها و بیت کوین این اطمینان لازم را فراهم می کند.

ماینینگ (Mining) که به معنی استخراج است، یک فرآیند محسوب می شود که طی آن تراکنش های ارزهای دیجیتال تایید شده و به بلاک چین افزوده می شود. با انجام ماینینگ است که کوین های جدیدی تولید شده و به موجودی گردش ارز دیجیتال اضافه می گردد. در سال های اولیه به میدان آمدن ارزهای دیجیتال انجام کار ماینینگ با استفاده از CPU های ضعیف هم قابل انجام بود. تا اینکه روز به روز بر تعداد کاربران افزوده شد و رقابت در این عرصه زیاد گردید. بنابراین نیاز به حل مسائل ریاضیاتی پیچیده تر به وجود آمد و به تبع بر سختی شبکه رفته رفته افزوده شد. همین امر نیاز به استفاده از کارت گرافیکی های قدرتمند با پردازش بالا به وجود آمد. در واقع استخراج ارزهای دیجیتال یا همان ماینینگ یک فرآیند است. در این فرآیند نیاز به محاسبات بسیار پیچیده می باشد. انجام این محاسبات برای رسیدن به یک رشته از ارقام است. برای این کار کاربران نیازمند سخت افزارهایی هستند که بتوانند انبوهی از محاسبات را به انجام برسانند.

مدل جامع اقتصادی رمز ارزها

ارزهای دیجیتال که خودشان یک مدل اقتصادی جامع دارند و این مدل اقتصادی نیز منتشر شده است، نشان می دهد دارای جریان های انتزاعی می باشد، این جریان انتزاعی می تواند ارزش را از طریق کاربران حاضر بر بستر بیت کوین و بلاک چین و با کمک اقتصاد همتا به همتا به نمایش بگذارد. بنابراین خود یک بازار را به وجود آورده که شامل سه ضلع ماینرها، کاربران، سرمایه گذاران و یا به بیان ساده تر طرف عرضه، تقاضا و سرمایه می باشد. در نتیجه هر کدام از این سه ضلع می توانند با بهره گیری از یک منبع اقتصاد ارزهای دیجیتال کمیاب توکن یا همان ارزش را بین یکدیگر مبادله نمایند. در رابطه ای که بین ماینر و ماربر وجود دارد طی یک چرخه ماینرها برای کار ثبت تراکنش هایی که انجام می دهند، توکن هایی را که توسط کاربران مورد استفاده قرار می گیرد، به عنوان پاداش دریافت می نمایند.

در طی فرآیند اقتصاد ارزهای دیجیتال زمان و نحوه پرداخت به هر ماینر کنترل می شود. این امر از طریق یک پروتکل که به اجماع شبکه رسیده است، استاندارد سازی می شود. در واقع این فرایند در بستر یک استاندارد که مورد قبول همه باشد قرار می گیرد. ایجاد یک معماری شبکه که با طرف عرضه توزیع شده یا همان ماینرها مورد حمایت قرار می گیرد، تا طمانی قابل قبول خواهد بود که سود به دست آمده از ضرر بیشتر باشد. مانند مقاومت در برابر سانسور و یا تراکنش های بدون مرز، در این میان سیستم های غیر متمرکز در مقایسه با مدل های متمرکز آن عملکرد پایین تری دارند. در نتیجه می توان گفت همه افرادی که در چنین اقتصادی مشارکت دارند، برای اینکه به اهدافشان دست پیدا نمایند،به یکدیگر وابسته هستند. این طراحی نوید یک شبکه ایمن را به کاربرانش می دهد. در چنین شبکه ای که همه برای رسیدن به اهدافشان به یکدیگر وابسته هستند، رعایت مقررات بیشتر از فعالیت هایی که مخرب هستند برای همگان منفعت خواهد داشت. و برگشت پذیری این شبکه را نیز در کنارش بیشتر خواهد نمود.

نوشته های مرتبط

ارسال دیدگاه